Awans zawodowy to marzenie praktycznie każdej osoby, która dąży do nieustannego rozwoju kariery. W powszechnym przekonaniu ciężka praca jest metodą do osiągnięcia tego celu. Czy jednak samo regularne i sumienne wykonywanie obowiązków wystarczy? Okazuje się, że właściwy sukces zależy od znacznie szerszego zestawu czynników.
Rodzaje awansu zawodowego
Awans zawodowy to najważniejszy etap w rozwoju kariery. Oznacza po prostu przyznanie pracownikowi nowego, wyższego stanowiska lub zmiany zakresu obowiązków. Decyzja ta może wynikać z uznania zasług pracownika przez pracodawcę lub być efektem samodzielnego zgłoszenia aspiracji przez osobę zatrudnioną. Awans jest często postrzegany jako wyraz uznania dla dotychczasowych osiągnięć. Jest to także motywacja do dalszego rozwoju i wzmocnienia więzi z firmą.
Istnieją dwa główne rodzaje awansów: pionowy i poziomy. Ten pierwszy wiąże się z podjęciem wyższej pozycji w hierarchii, najczęściej w zakresie rangi kierowniczej. W ramach tej promocji zwiększa się odpowiedzialność oraz zakres obowiązków. Zwykle prowadzi to także do wzrostu wynagrodzenia. Pracownik zazwyczaj musi nauczyć się wielu nowych rzeczy, aby pracować tak samo efektywnie. Jest to jednak najlepszy i najbardziej pożądany rodzaj awansu, który świadczy o uznaniu kompetencji pracownika przez pracodawcę.
Awans poziomy natomiast oznacza zmianę stanowiska na innym obszarze działalności firmy, jednak bez wzrostu hierarchicznego. Często służy poszerzeniu kompetencji i umożliwia realizację projektów w nowym środowisku. Chociaż nie zawsze przekłada się na podwyżkę, bywa skutecznym narzędziem w planowaniu długofalowej ścieżki zawodowej.
Warto także wspomnieć o rekrutacji wewnętrznej. Jest ona także pewnego rodzaju formą awansu. Pozwala na promowanie dotychczasowych pracowników, którzy aplikują na nowe stanowiska w ramach firmy. W ten sposób firmy są w stanie nagrodzić kompetencje, a przy tym zmniejszają ryzyko związane z zatrudnieniem osób spoza organizacji.
Dlaczego ciężka praca praktycznie nie prowadzi do awansu?
Pierwszym powód jest dość oczywisty. Brak odpowiedniego ukierunkowania działań mija się z celem nadmiernego wysiłku. Wiele osób skupia się na realizacji powierzonych obowiązków. Pomijają jednak tego, które z nich faktycznie przynoszą największe korzyści dla organizacji. W tym momencie warto wspomnieć o zasadzie Pareto. Według tej koncepcji 20% działań generuje 80% efektów. Jasno to pokazuje, że nie wszystkie zadania mają równą wartość. Dlatego skupienie się na najważniejszych aktywnościach pozwala osiągać lepsze rezultaty przy mniejszym nakładzie pracy.
Kolejnym istotnym czynnikiem jest brak systematycznego podejścia do pracy. Cel sam w sobie nie zawsze wystarcza. Potrzebne są praktyczne mechanizmy, które wspierają realizację zadań i zwiększają efektywność działań. Nie każdy musi je znać, ale można tego dowiedzieć się np. na szkoleniach wprowadzających kandydatów do firmy.
Nie można także pominąć wpływu niedopasowania osobistych aspiracji do obowiązków zawodowych. Osoby, które poświęcają się zadaniom niezgodnym z ich zainteresowaniami i umiejętnościami, często zmagają się z wypaleniem zawodowym. Dlatego wybór projektów dopasowanych do indywidualnych predyspozycji jest równie ważny, jak sam wysiłek.
Jakie błędy popełniają ciężko pracujący ludzie?
Pierwszym błąd to brak umiejętności zarządzania czasem. Osoby ciężko pracujące często marnują wiele godzin na zadania o niskiej wartości, zamiast skupić się na priorytetach. Jak sobie z tym poradzić? Warto stosować odpowiednie techniki zarządzania czasem. Nie trzeba ich wszystkich znać, ale można się ich nauczyć.
Drugim problemem jest kopiowanie ścieżek awansu od innych osób. Wiele osób zakłada, że skoro pewne działania doprowadziły kogoś do sukcesu, to automatycznie zadziałają także w ich przypadku. Prawda jest jednak taka, że każdy ma indywidualne predyspozycje i różne cele zawodowe. Tym samym tak ważne jest znalezienie własnego sposobu na rozwój.
Brak strategii długoterminowej to kolejny czynnik ograniczający rozwój. Ludzie ciężko pracujący często koncentrują się na bieżących zadaniach. Skupiają swoją pracę np. tylko na obsłudze klienta. Nie zastanawiają się jednak jak działa ten konkretny system i co jest w nim najważniejsze. Nie poświęcają także dość czasu na planowanie ścieżki kariery. Bez odpowiedniego planu trudno jest osiągnąć wymarzone stanowisko.
Wielu ciężko pracujących pracowników unika ryzyka i trzyma się utartych schematów. Chociaż ostrożność bywa zaletą, to brak odwagi w podejmowaniu nowych wyzwań ogranicza możliwości rozwoju. Czasem, aby awansować, trzeba wyjść ze swojej strefy komfortu i podjąć działania wymagające kreatywności i otwartości na zmiany.
Błędem jest także zbyt mały nacisk na rozwijanie umiejętności miękkich. Mowa tutaj m.in. o komunikacji i współpracy w zespole. Można do tego grona także doliczyć chęć zostania przywódcą, gdy zachodzi taka konieczność. Nawet najbardziej sumienni pracownicy nie zawsze są postrzegani jako liderzy, jeśli nie wykazują odpowiednich zdolności interpersonalnych lub nie przejawiają umiejętności zarządzania zespołem.
Jakie umiejętności zwiększają szansę na awans, jeśli nie ciężka praca?
Jednym z najważniejszych czynników wpływających na awans jest umiejętność współpracy w zespole. Wspieranie kolegów w realizacji celów, pomoc w trudnych sytuacjach oraz gotowość do podjęcia inicjatywy w nowych projektach to cechy, które przyciągają uwagę przełożonych. Pracownik, który potrafi działać na rzecz sukcesu grupy, zyskuje uznanie jako osoba wartościowa dla całej firmy.
Kolejnym aspektem jest nawiązywanie i rozwijanie kontaktów zawodowych. Silna sieć znajomości w branży może po prostu otworzyć drzwi do nowych możliwości. Udział w wydarzeniach branżowych, konferencjach oraz aktywność w różnego rodzaju stowarzyszeniach pomaga w budowaniu relacji. Mogą one następnie zaowocować rekomendacjami do wyższych stanowisk.
Pozytywne podejście do pracy również ma ogromne znaczenie. Pracodawcy cenią osoby, które potrafią radzić sobie z wyzwaniami i trudnościami w sposób praktyczny. Optymizm, otwartość na opinie oraz gotowość do nauki nowych rzeczy świadczą o elastyczności i determinacji. Są to bez wątpienia cechy, które są wręcz niezbędne na wyższych szczeblach organizacyjnych. Już na etapie rekrutacyjnym warto napisać o tym w swoim CV. Tak, aby sam szef wiedział, że może zacząć szkolić pracownika w dowolnym momencie.
Rozwój umiejętności przywódczych to kolejny krok w kierunku awansu. Trzeba myśleć jak lider. Mieć rozwiniętą umiejętność podejmowania trudnych decyzji. Pracodawcy lubią taki typ kandydata. Wbrew pozorom, łatwo się tego nauczyć. Wystarczy przeczytać kilka rozdziałów dobrej książki na ten temat, aby poznać pewne schematy i zbudować pewność siebie w danej dziedzinie.
Przyda się umiejętność efektywnego zarządzania projektami. Pracownik musi być gotowy na większą odpowiedzialność. Istotne w tym wszystkim jest jasne i precyzyjne komunikowanie swoich pomysłów oraz słuchanie opinii zespołu. Takie osoby szybko zdobywają szacunek i zaufanie.
Nie można także zapomnieć o nieustannym rozwoju zawodowym. Pracownik staje się wartościowy dla firmy, jeśli jest gotowy na to, aby zdobywać nowe umiejętności poprzez szkolenia, kursy i studia podyplomowe. Aktywne poszerzanie wiedzy i umiejętności zwiększa szanse na to, aby być zauważonym przez menedżera lub szefa.
Ciężka praca sama w sobie nie stanowi gwarancji awansu. Istotne są inne elementy, m.in. budowanie relacji zawodowych, rozwijanie odpowiednich umiejętności oraz przyjmowanie postawy lidera. Trzeba także zrozumieć potrzeby firmy i dopasować je do własnych aspiracji.