Nintendo Wii to konsola, która na kanonie swojej popularności zmieniła sposób, w jaki ludzie grają w gry wideo. Głównie za sprawą wielu nietypowego wyposażenia i dodatków, które wyznaczyły standardy interaktywnej rozrywki. Czy dziś wciąż warto sięgnąć po ten sprzęt? Jak Zap Gun i inne charakterystyczne akcesoria wpłynęły na sukces Wii?
Czym jest Nintendo Wii i czy warto ją kupić w 2025 roku?
Nintendo Wii to konsola, która miała swoją premierę w 2006 roku. Na ten czas była ona swoistym przełomem w świecie gier wideo. Na tle konkurencyjnych produktów wyróżniała się przede wszystkim wyjątkowymi kontrolerami ruchu. Na Wii pojawiło się także mnóstwo unikatowych gier, które nie były dostępne nigdzie indziej. Nic więc dziwnego, że dość szybko zdobyła miano jednej z najlepiej sprzedających się konsol w historii.
Produkcja Nintendo Wii została zakończona, ale wciąż można ją kupić na rynku wtórnym. W porównaniu do nowoczesnych konsol (np. Nintendo Switch oraz PlayStation 5) Wii wyróżnia się swoją prostotą i niepowtarzalnym stylem rozgrywki. Jest to tym samym ciekawa alternatywa dla osób, które poszukują taniego sprzętu do zabawy dla całej rodziny. To świetny produkt również dla fanów konsol retro.
Istotny problem Nintendo Wii to brak kompatybilności z nowoczesnymi telewizorami. Konsola wyposażona ma przestarzały port wideo (RCA). Nie jest to jednak problem, którego nie można rozwiązać. Na rynku dostępne są adaptery HDMI, które konwertują sygnał z konsoli do telewizora. Taki produkt to niewielki wydatek, ale konieczność jego zakupu może być drobną przeszkodą dla osób mniej obeznanych technologicznie.
Dostępność gier na fizycznych nośnikach nadal jest dość duża, a ich ceny często są atrakcyjne, zwłaszcza w przypadku popularnych tytułów. Niektóre mniej znane lub kolekcjonerskie wydania mogą jednak osiągać nierzadko wysokie ceny. Jeśli natomiast chodzi o kontrolery i akcesoria, to wciąż w wielu sklepach internetowych można znaleźć ich szeroki wybór. Dostępne są zazwyczaj zamienniki, ale ich jakość wykonania dorównuje oryginalnym produktom od Nintendo.
W porównaniu z nowoczesnymi konsolami Wii ma mocno przestarzałą grafikę i ograniczoną wydajność. Jednak to nie zaawansowana technologia była najważniejszym atutem tej konsoli. Fani uwielbiają ten sprzęt głównie z powodu unikalnego podejścia do interakcji z grami. Nietypowe kontrolery dają mnóstwo świetnej zabawy w ciekawie zaprojektowanych grach.
Wii była i wciąż jest konsolą przeznaczoną przede wszystkim do zabawy w gronie znajomych i rodziny. Tym samym może to być nie być więc dobry wybór dla typowego samotnego gracza. Gry takie jak Mario Party 8 oraz Wii Sports oferują niesamowicie przyjemną rozrywkę w trybie lokalnym, a więc wraz z osobami zgromadzonymi przed telewizorem. Obecnie na konsolach dominuje system rozgrywek online, więc Wii jest takim swoistym nawiązaniem do przeszłości.
Zap Gun
Nintendo Zap Gun, znany także jako Wii Zapper, to innowacyjny na swoje czasy dodatek, który zmienia standardowy kontroler w replikę pistoletu. Wykorzystywany głównie do grania w różnego rodzaju strzelanki. Jego konstrukcja została zainspirowana istniejącym akcesorium, a dokładnie NES Zapperem. Zap Gun świetnie sprawdził się w grach nastawionych na akcję i precyzyjne celowanie do przeciwników, np. w Resident Evil: The Umbrella Chronicles oraz Call of Duty: World at War.
Zap Gun przeszedł liczne fazy rozwoju, zanim uzyskał swój charakterystyczną formę przypominającą karabin maszynowy. Urządzenie pozwala na jednoczesne wykorzystanie precyzyjnych mechanizmów ruchu i analogowego sterowania dzięki integracji z Wii Remote. Chociaż jego konstrukcja jest prosta, Nintendo zadbało o właściwą ergonomię. Dzięki czemu graczom łatwiej utrzymać stabilny uchwyt nawet podczas wielogodzinnej gry. Co ciekawe, możliwości Zap Guna były wykorzystywane nie tylko w strzelankach, ale również w tytułach sportowych i zręcznościowych.
Nie obyło się jednak bez kontrowersji – projekt krytykowano za nietypowy układ, który zmuszał graczy do używania mniej dominującej ręki do naciskania spustu. Mimo to Zapper znalazł szerokie zastosowanie i wsparcie w wielu grach. Możliwości tego akcesorium wykorzystywały zarówno produkty samego Nintendo, jak i tytuły firm trzecich, np. The House of the Dead: Overkill i GoldenEye 007.
Balance Board
Wii Balance Board to doskonały przykład innowacyjnego podejścia Nintendo do integracji fizycznej aktywności z grami wideo. Na pierwszy rzut oka to akcesorium niczym nie różni się do standardowej, białej wagi łazienkowej. Jednak jest to sprzęt, który na swoje czasy był dość innowacyjny i zarazem nietypowy. Board dysponuje czterema czujnikami nacisku, które aktywnie śledzą środek ciężkości użytkownika. Pozwala to na dokładną analizę równowagi i postawy podczas wykonywania ćwiczeń.
Balance Board szybko zdobył popularność nie tylko wśród graczy, ale także w branży fitness i rehabilitacyjnej. Korzystając z tego urządzenia, można było realizować wiele różnorodnych zadań – od prostych ćwiczeń na równowagę, przez symulacje snowboardingu, aż po gry taneczne.
Na popularność wpłynęła wysoka precyzja pomiarów, która była porównywalna do profesjonalnych, medycznych platform do ćwiczenia balansu ciała. Nic więc dziwnego, że produkt nie kojarzył się tylko i wyłącznie z rozrywką, ale także był użyteczny w celach terapeutycznych.
Motion Plus
Akcesorium to zostało wprowadzone w 2009 roku i wzbogaciło standardowy kontroler do konsoli o technologię żyroskopową. Dzięki czemu możliwe było dokładniejsze odwzorowanie ruchów gracza w przestrzeni 3D. Z tego rozwiązania korzystały takie tytuły jak np. Wii Sports Resort i The Legend of Zelda: Skyward Sword. Rozgrywka stała się realistyczna, wymagająca, ale i bardziej angażująca. Nintendo dostrzegło spory potencjał w tym produkcie, więc nic dziwnego, że późniejsza wersja kontrolera, czyli Wii Remote Plus, miała już zintegrowaną tę technologię, bez potrzeby stosowania osobnego modułu.
Jednym z najważniejszych atutów Motion Plus były jego zaawansowane czujniki, które analizowały zarówno rotację, jak i liniowy ruch kontrolera. Gracze mogli cieszyć się bardziej precyzyjną kontrolą, zwłaszcza w tytułach wymagających dynamicznych i złożonych manewrów, czyli m.in. w symulacjach sportowych i w grach przygodowych.
Wprowadzenie tego produktu pozwoliło Nintendo konkurować z innymi systemami kontroli ruchu, czyli PlayStation Move oraz Kinect od Microsoft. Jednakże pełne wykorzystanie potencjału Motion Plus wymagało od twórców gier specjalnego dostosowania ich tytułów. Niestety ostatecznie nieliczne gry w należyty sposób wykorzystywały to rozwiązanie, co ograniczyło dostępność kompatybilnych produkcji.
Wii Speak
Najmniej popularnym dodatkiem do konsoli od Nintendo był specjalny mikrofon USB. Powstał on głównie z myślą o zintegrowaniu komunikacji głosowej z nielicznymi grami. Został wprowadzony dwa lata po premierze konsoli i w podstawowej funkcji Wii Speak umożliwiał graczom rozmowy w czasie rzeczywistym na dedykowanym kanale.
Najciekawszym aspektem tego mikrofonu było to, że umieszczony w pobliżu telewizora doskonale zbierał głosy całej grupy graczy przebywających w jednym pomieszczeniu. Zastosowano tam zaawansowany system filtracji dźwięków, który skutecznie eliminował szumy i odgłosy pochodzące z gry. Zapewniało to tym samym klarowną komunikację.
Innowacyjny pomysł na mikrofon do konsoli spotkał się jednak z mieszanym przyjęciem. Jego funkcjonalność była ograniczona do kilku kompatybilnych tytułów, takich jak np. Animal Crossing: City Folk i The Conduit. Przypieczętowaniem porażki było zamknięcie w 2014 roku kanału Wii Speak, który umożliwiał rozmowy głosowe i dzielenie się wiadomościami audio. Produkt ten jest jednak dość interesującym przykładem tego, jak Nintendo próbowało wyprzedzić swoje czasy i wprowadzić społecznościowy wymiar do swoich gier. Było to jednak długo przed erą popularności komunikatorów głosowych w grach online.
Wii to bez wątpienia coś więcej niż tylko konsola. Ogrom ciekawych rozwiązań wprowadzonych przez firmę Nintendo uplasował ją wysoko na liście najlepiej sprzedających się sprzętów do grania w historii. Zwłaszcza Motion Plus i Balance Board pokazały, że można w pomysłowy sposób połączyć aktywność fizyczną, zabawę i interakcję ze znajomymi lub rodziną przed telewizorem.